 |
| ارتش آزادیبخش ملی ایران |
... هشتاد سال پیش بود تقریباً ، که مجاهدین صدر مشروطه این راهی را که امروز مجاهدین خلق در مدار تکاملی جدیدی آن را به پیش میبرند و ارتقاء دادهاند، آغاز کردند. اما افسوس که همانطور که میدانید انقلاب مشروطه بهخاطر بیبـتهگی، ضعف و سازشکاری بورژوازی سرانجام به مسیر سازش و شکست کشانده شد. آنموقع، مجاهدین صدر مشروطه در تبریز آغاز کردند؛ با ستارخان سردار ملی و با باقرخان سالار ملی، شهری که بنیانگذار کبیر ما محمد حنیف هم از آنجا برخاسته و بعد مجاهدین مردم را بعدازظهرها میبردند به مشق و تمرین نظامی. کاری که در تهران بهخاطر حضور بختکهای سیاسی که مانع پیشرفت نیروهای مسلح انقلابی بودند، امکانپذیر نشد. یعنی در تهران مانع میشدند. حالا با فتوا گرفته یا با توطئههای سیاسی و با دجالگری اجتماعی. مانع میشدند که مجاهدین در آنجا هم پرچم انقلاب را به اهتزاز دربیاورند. سرانجام فقدان همین حلقه باعث شد که قوای ارتجاعی و فرصتطلب و میوهچین مجاهدین را خلعسلاح بکنند، کاری که خمینی هم بعد از انقلاب ضدسلطنتیمیخواست بکند که البته ما با سازماندادن میلیشیای مردمی نگذاشتیم. در قضایای مشروطه دست آخر هم سردار ملی ستارخان را در پارک اتابک محاصره کردند، مجاهدینش را خلعسلاح کردند و خودش را هم مجروح کردند و عاقبت هم از جراحتی که به زانوی او وارد شده و تیر خورده بود درگذشت. تقدیر این بود که مردم ایران به این حلقه مفقوده مسلح و نظامی در دوران ما (پس از انبوهی تجارب و کشاکشهای بسیار) نائل بشوند و گمشده را پیدا کنند..
